Mantelzorg en thuiszorg: weer gewoon dochter kunnen zijn

“Heb je je medicijnen al ingenomen?"

Het is de eerste vraag die je stelt als je bij je moeder binnenkomt. Daarna kijk je in de koelkast en vraag je hoe het lopen vandaag gaat.

Als je steeds meer voor je vader of moeder zorgt, verandert jullie contact soms. Je bent niet alleen meer zoon of dochter, maar ook mantelzorger.

Bij Wijkzorg Nijmegen helpen we mensen die thuis zorg nodig hebben. We nemen zorgtaken over en werken daarbij samen met familie en andere naasten. Zo hoeft niet alle zorg op jouw schouders te rusten.

En ontstaat er weer ruimte om gewoon dochter te zijn.

Pas later drinken jullie samen koffie.

Een paar jaar geleden was dat anders. Toen kwam je gewoon langs als dochter. Jullie praatten over de kleinkinderen, bekeken foto’s en maakten plannen voor het weekend. Maar sinds je moeder meer hulp nodig heeft, is er iets veranderd. Zonder dat je daar bewust voor koos, werd je ook mantelzorger.

En dat kan best zwaar zijn.

Zorgen begint vaak heel klein

Mantelzorg ontstaat niet altijd op een duidelijk moment. Vaak begint het met iets kleins. Even meegaan naar een afspraak. Boodschappen meenemen. Helpen met de administratie.

Langzaam komen daar meer taken bij.

Misschien heeft je vader hulp nodig bij het aankleden. Je moeder vergeet vaker haar medicijnen. Of je merkt dat douchen zonder hulp niet meer veilig is.

Natuurlijk wil je helpen. Het gaat tenslotte om iemand van wie je houdt.

Maar wanneer zorgen steeds meer tijd en aandacht vraagt, kan jullie relatie veranderen. Tijdens een bezoek ben je in gedachten bezig met wat er nog moet gebeuren. Je kijkt niet alleen meer naar je moeder, maar ook naar haar gezondheid. Je komt niet alleen gezellig langs bij je vader, maar controleert meteen of alles goed gaat.

Dat kan een vreemd gevoel geven.

Als thuiszorg binnenkomt

Professionele thuiszorg kan dan rust brengen.

Niet omdat jij als familielid minder belangrijk wordt. Juist niet. Een zorgverlener kan een deel van de dagelijkse zorg overnemen, zodat niet alles meer op jouw schouders terecht komt.

Denk aan hulp bij het wassen en aankleden, persoonlijke verzorging, verpleegkundige handelingen of ondersteuning bij medicijnen.

Maar er gebeurt nog iets.

Wanneer een vertrouwde zorgverlener regelmatig langskomt, kijkt er iemand mee die ervaring heeft met veranderingen in gezondheid en zelfstandigheid. Loopt je vader ineens minder stevig? Lukt de persoonlijke verzorging van je moeder minder goed? Gedraagt iemand zich anders dan normaal?

Soms lijken het kleine veranderingen. Toch kunnen ze belangrijk zijn. Door ze op tijd te zien, kan er eerder worden gekeken naar wat iemand nodig heeft.

En jij hoeft niet meer voortdurend degene te zijn die alles in de gaten houdt.

Ruimte voor gewone momenten

Misschien is dat wel een van de mooiste kanten van thuiszorg. Er komt weer ruimte voor momenten die helemaal niet over zorg hoeven te gaan.

Je hoeft niet bij ieder bezoek als eerste naar de medicijnen te vragen.

Je kunt ook gewoon vragen:

“Zullen we koffie drinken?”

Samen naar buiten. Praten over vroeger. Een wedstrijd kijken. Lachen om iets kleins. Of gewoon naast elkaar zitten zonder dat er direct iets geregeld moet worden.

Natuurlijk mag je betrokken blijven bij de zorg. Voor veel mensen voelt dat juist fijn. Je kent je vader, moeder of partner tenslotte als geen ander.

Thuiszorg betekent daarom niet dat je jouw rol moet loslaten. Het betekent dat je de verantwoordelijkheid kunt delen.

Bij Wijkzorg Nijmegen kijken we niet alleen naar welke zorg iemand nodig heeft. We kijken ook naar wat iemand zelf nog kan en welke hulp er al vanuit familie of andere naasten is. Samen zoeken we naar zorg die past bij het dagelijks leven.

Zodat je niet iedere keer binnenstapt met een lijstje in je hoofd.

Zodat er weer tijd is om te praten, te lachen en samen te zijn.

En zodat je moeder, als je binnenkomt, niet als eerste hoeft te denken aan alles wat geregeld moet worden.

Maar gewoon kan zeggen:

“Gezellig dat je er bent.”